ÖZET
Danıştay 3. Dairesi, 17.02.2021 tarihli ve
E:2018/3826, K:2021/888 sayılı kararında, geçici vergi üzerinden üç kat vergi
ziyaı cezası uygulanamayacağına hükmetmiştir. Kararda, geçici verginin yıllık
vergiden mahsup edilmek üzere peşin alınan bir vergi olduğu, bu nedenle vergi
kaybı doğduğunda bir katı aşan cezanın hukuka aykırı olacağı belirtilmiştir. Bu
içtihat, sahte belge düzenleme gibi VUK’un 359. maddesi kapsamındaki ağır
fiillerde dahi geçici vergiye üç kat ceza uygulanamayacağı yönündeki yargı yaklaşımını
pekiştirmektedir.
Anahtar Kelimeler:
Geçici vergi, vergi ziyaı cezası, üç kat ceza, sahte belge, Danıştay kararı
1. GİRİŞ
Vergi Usul Kanunu’nun 344. maddesinde
düzenlenen vergi ziyaı cezası, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya
ödenmemesi nedeniyle kamu alacağında meydana gelen kaybı telafi etmeyi amaçlar.
Ancak bu cezanın kat sayısı, fiilin ağırlığına göre değişir. Özellikle 359.
madde kapsamındaki sahte belge düzenleme fiilleri için üç kat ceza uygulanması
öngörülmüştür. Bu noktada tartışma konusu, geçici vergi gibi “mahsuba konu,
peşin nitelikli bir vergi” için de aynı kat cezanın uygulanıp
uygulanamayacağıdır. Danıştay’ın 2021 tarihli bu kararı, bu konudaki sınırları
netleştirmiştir.
2. OLAYIN ÖZETİ
Davacı şirket hakkında yapılan vergi
incelemesinde, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği tespit edilmiştir.
Bu tespitlere dayanarak 2011 yılı için üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar
vergisi ve aynı yılın tüm geçici vergi dönemleri için üç kat vergi ziyaı cezası
tarh edilmiştir. Şirket, hem kurumlar hem de geçici vergiye ilişkin cezaların
kaldırılmasını talep etmiştir.
3. YARGI SÜRECİ
- Vergi Mahkemesi: Kurumlar vergisinde üç
kat cezanın hukuka uygun olduğunu, ancak geçici verginin mahsuba tabi bir peşin
vergi olması nedeniyle yalnızca bir kat ceza uygulanabileceğini belirtmiştir.
-
Bölge İdare Mahkemesi: Vergi mahkemesi kararını kaldırmış, sahte belge
düzenleme fiilinin ağırlığı nedeniyle geçici vergiye de üç kat ceza uygulanabileceğine
karar vermiştir.
- Danıştay 3.
Dairesi: Bu değerlendirmeyi hukuka aykırı bulmuş, geçici verginin bir katı aşan
cezasını kaldırmıştır.
4. DANIŞTAY’IN HUKUKİ GEREKÇESİ
Danıştay 3. Dairesi kararında şu hususlar
özellikle vurgulanmıştır.
1. Geçici vergi, Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesi uyarınca yıllık
vergiye mahsuben peşin alınan bir vergidir.
2. Kesinleşmiş olmakla birlikte mahsup
dönemi geçmiş geçici vergiler için ceza uygulanması gerekebilir; ancak bu
durumda bile bir kat vergi ziyaı cezası yeterlidir.
3. Üç kat ceza, ancak nihai vergi kaybı doğuran ve VUK’un 359. maddesi
kapsamına giren fiiller için uygulanabilir.
4. Geçici vergi, yıllık vergiye mahsuben
alındığı için nihai vergi kaybı oluşturmaz; bu nedenle üç kat ceza ölçüsüzdür
ve hukuka aykırıdır.
5. KARARIN ÖZETİ
Danıştay 3. Dairesi şu şekilde hüküm
kurmuştur,
• Kurumlar Vergisi (3 Kat Ceza): Onandı
• Geçici Vergi (3 Kat Ceza): 1 katı aşan kısmı bozuldu
Karar,
geçici vergiye üç kat ceza uygulanamayacağı yönündeki Danıştay’ın istikrarlı
içtihadını teyit etmektedir.
6. KARŞI OYUN GEREKÇESİ
Bir üye, Danıştay’ın yalnızca hukuki denetim
değil, aynı zamanda maddi olayın doğruluğunu da değerlendirmesi gerektiğini,
vergi tekniği raporundaki tespitlerin yeterince incelenmediğini belirterek
karara katılmamıştır.
7. DEĞERLENDİRME
Bu karar, idari para cezalarında ölçülülük
ilkesinin vergi hukukuna yansımasının tipik bir örneğidir. Geçici verginin
doğası gereği, vergi ziyaı geçicidir, çünkü mahsup döneminde giderilme ihtimali
vardır. Bu nedenle geçici vergiye üç kat ceza uygulanması, hem orantısız hem de
mükerrer cezalandırma sonucunu doğurabilir. Danıştay’ın bu kararı, hem idare
uygulamaları hem de mükellef hakları açısından önemli bir denge noktası
oluşturmuştur. Ayrıca karar, vergi incelemelerinde geçici vergiye ceza
kesilmesi uygulamasının ölçülü biçimde sınırlandırılması gerektiği yönünde bir
rehber niteliğindedir.
8. SONUÇ
Danıştay 3. Dairesi’nin 17.02.2021 tarihli,
E:2018/3826, K:2021/888 sayılı kararı, geçici vergiye üç kat vergi ziyaı cezası
uygulanamayacağı yönündeki içtihadı güçlendirmiştir. Geçici vergi, nihai bir
vergi kaybı yaratmadığından, bu vergi türüne uygulanacak cezanın bir kat ile
sınırlandırılması hukuk devleti ve ölçülülük ilkesi gereğidir. Bu yönüyle
karar, hem vergi uygulayıcılarına hem de yargıya ceza adaleti açısından yol
gösterici niteliktedir.
KAYNAKÇA
• 193 sayılı Gelir
Vergisi Kanunu, mükerrer 120. madde
• 213 sayılı Vergi Usul Kanunu, 344 ve 359. maddeler
• Danıştay 3. Dairesi, 17.02.2021 tarihli, E:2018/3826, K:2021/888 sayılı karar
• Danıştay 4. Dairesi, 22.06.2017 tarihli, E:2013/7806, K:2017/5704 sayılı
karar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder